Vat vol tegenstrijdigheden

Het heeft zo zijn voordelen om 50 te zijn. V i j f t i g. Op de een of andere manier lijkt het ouder als je het woord helemaal uitgeschreven ziet.

Maar niet getreurd, de voordelen vind ik tot dusverre ruimschoots opwegen tegen de nadelen. Want na jaren van mezelf de vraag stellen of ik wel voldoe aan mijn eigen én andermans verwachtingspatroon, weet ik eindelijk hoe ik in elkaar steek, wie ik echt ben. Voor mij voelt het alsof de laatste stukjes van de puzzel als vanzelf op hun plek zijn gevallen.

Ik weet feilloos wat mijn meest in het oog springende karaktereigenschappen zijn en durf die ook hardop te benoemen. Maar het blijkt dat het niet per se zo hoeft te zijn als ik van te voren had gedacht. Het is bij mij namelijk helemaal niet zwart óf wit, maar gewoon zwart én wit.

Ik ben sentimenteel én rationeel, sociaal én graag op mezelf. Ambitieus maar soms hoeft het ook niet zo. Geduldig als iets écht de moeite waard is maar zo nu en dan ook ongedurig. Bij hoge uitzondering een tikje bevooroordeeld maar voor het overgrote deel open minded. Doorgaans bescheiden en toch een enkele keer haantje de voorste. Zelfbewust maar ook ineens weer onzeker. Hautain als het mij zo uitkomt maar van huis uit wars van rangen en standen. Prat gaan op mijn zelfstandigheid en toch niet zonder mijn soulmate kunnen.

Voor mij dus niet meer het dilemma om te moeten kiezen. Ik beleef evenveel plezier aan Oprah Magazine als aan een literair meesterwerk. Ik ben gek op de hectiek van de stad maar ook weg van de serene rust van de natuur. Ik ben van huis uit een lachebek maar als ik een dierbaar iemand zie huilen, huil ik al snel met hem of haar mee. Ik ben een huismus die niet kan wachten om zo vaak en zo ver mogelijk op reis te gaan. Ik kan volop genieten van de genialiteit van Mozart, maar ga even graag uit mijn dak bij de ongecompliceerde meezinglol van Top Veertig hits.

Ik ben trots op deze vreemde opsomming want dit hoort allemáál bij mij. Ik hoef niet meer te voldoen aan een fictief ideaalbeeld. Ik ben er eindelijk achter gekomen dat ik alleen maar mezelf hoef te zijn. Ik hoef niets leuk te vinden alleen maar omdat mijn beste vriendin of heel Nederland dit ook leuk vindt. En andersom is het prima als ik iets mooi vind dat door de rest van de wereld wordt verketterd.

De grote Amerikaanse schrijfster Maya Angelou verwoordde het als volgt: “You don’t need another person, place or thing to make you whole. God already did that. Your job is to know it.” En of je nu gelooft – in welke God dan ook –  of niet, jezelf zijn is meer dan genoeg.

Ik ben ik.

Een vat vol tegenstrijdigheden.

© Pascale Bruinen

vat vol tegenstrijdigheden

vat vol tegenstrijdigheden2

 

 

Advertenties

12 thoughts on “Vat vol tegenstrijdigheden

    • Bedankt Jacques, wat heb je dat prachtig verwoord. Ik veronderstel dat dit nou typisch zo’n verworvenheid is die hoort bij een bepaalde leeftijd en/of levensfase. Ik ben er in ieder geval heel blij mee. Goed weekend!

      • Graag gedaan Pascalle.

        De wetmatigheid “polariteit” kwam bij mij al midden jaren ’80 van de vorige eeuw op mijn pad. Ik heb er gedurende de jaren die volgden veel voordeel mee opgedaan in mijn ontwikkeling/verandering als politieman en mens.
        Leven vanuit het besef dat er voor alles in het leven een tegengesteldheid bestaat, laat je uiteindelijk tot rust komen in het midden. Daar is immers de balans. Het is wel een kunst om je telkens van die tegenpool bewust te zijn als je volop leeft in de andere.
        Toen ik nog volop in het politiewerk actief was, had ik wel ’n beetje angst om voor dat besef openlijk uit te komen. De machocultuur was (en is) niet zozeer ingericht op dit soort gedachten. Daar overheerst voornamelijk de rationaliteit. Bij justitie is dat natuurlijk niet anders.

        Mooi weekend,

        Jacques

    • A ha, nog zo iemand! Ik bevind me in goed gezelschap, mooi zo. Ik denk trouwens dat, als we ons allemaal zelf wat meer zouden ontleden, vrijwel iedereen zo in elkaar blijkt te steken. Echte zwart-wit types zijn pas zeldzaam, vermoed ik…Fijn weekend!

  1. Wow Pascale, mooi geschreven , want dit duidt namelijk precies aan hoe jij bent (geworden). Ik ben al jaren met iemand , toevallig jouw beste vriendin, die gewoon doet en zegt wat ze denkt en ik zie daarvan zoveel in jouw terug….haha ..lekker doen waar je zin in hebt , leef het leven , daar gaat het om ! groetjes R.

  2. Dat zijn goede vooruitzichten voor deze ‘jonge’ vijftiger. Zijn wie je bent. ‘Zijn wie we zijn’ in mijn geval, want ik heb daar wel mijn allerliefste tweelingzus bij nodig. Zusje, als je deze mooie column van Pascale leest: ik hou van jou!
    Dank je wel Pascale, liefs, Nicole

      • Be yourself, everyone else is already taken. Ik hou van jullie, mijn zus en mijn vriendin, gewoon zoals jullie zijn. Zwart, wit, en vol kleur 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s