Travel Light (2)

Eén dag voor vertrek. Ik ben al dágen aan het inpakken. Eerst alleen in gedachten, daarna voor het eggie. Mijn koffer begint er verdacht vol uit te zien als ik me met een schok realiseer dat ik ook nog zo iets vervelends en noodzakelijks als ondergoed en sportkleding mee moet nemen.

Als ik met rood aangelopen hoofd probeer om de rest van de spullen in alle hoeken en gaten te proppen, stapt H. ineens op me af en houdt me een krantenartikel onder de neus met de veelzeggende titel “Vrouw neemt te veel mee”. Als ik het snel scan, blijkt dat Brits onderzoek bevestigt dat vrouwen kennelijk maar liefst twee derde van de ingepakte kleding in de koffer laten liggen. Oh ja? Oh.

“Voor een vakantie van twee weken dragen ze 57 van de 152 ingepakte stukken”, lees ik tot mijn verbijstering. 152 stukken??? Dat lijkt me absurd! Terwijl ik gezeten op mijn koffer probeer om het deksel dicht te krijgen, lees ik gefascineerd verder. “Tachtig procent van de vrouwen geeft toe niet “licht” te kunnen reizen (…). Ze pakken extra “voor het geval dat”. Hee, dát herken ik. Niks mis mee, lijkt me. Toch?

“Naast kledij gaan zonnecrème, make-up en haarverzorgingsproducten in overvloed mee”. Tja, what can I say? Guilty as charged. 

“Resultaat? Eén derde moet bijbetalen op de luchthaven. De helft liegt tegen de partner over het gewicht van de koffer zodat ze niets hoeven achter te laten”. Aaahh, jammer dat H. dit nu al gelezen heeft.

“Ook de handbagage wordt maximaal volgepropt met extra ondergoed, een setje reserve-kledij, badkledij en zelfs schoenen voor als de koffer verloren zou gaan”, lees ik verder. Kijk, dát vind ik nou een verstandig idee. Het artikel sluit af met: “En natuurlijk wordt er op vakantie ook geshopt, waardoor de koffer nog zwaarder is bij terugkeer”.

Speaking of which, ik moet mijn koffer nog wegen want ik mag maar maximaal 23 kilo meenemen. En daar zit je zo aan met een paar schoenen links en rechts erbij.

Het feit dat ik me bijna een breuk til als ik mijn koffer op de weegschaal zet, voorspelt al weinig goeds. En inderdaad, tot mijn schrik zit ik al op 24,7 kilo en ik heb nog niet eens álle combi’s voor die twee weken ingepakt.

Gesterkt door het artikel besluit ik dat ik rigoureus te werk moet gaan en begin ik her en der van alles er uit te kieperen. Hup, twee bikini’s minder is ook niet erg. Eén petje in plaats van twee, de helft van het ondergoed want ik heb ook nog een handwasmiddel bij me en een extra dikke trui, vest en spijkerbroek? Belachelijk, ik ga richting de 33 graden dus weg ermee. Als ik ook nog twee paar slippers, 1 pareo, een paar schoenen met hoge hak en een hele kluwen sjaaltjes eruit heb gehaald, zie ik tot mijn tevredenheid dat de weegschaal nog maar 21,9 kilo aangeeft.

Al neuriënd ruim ik, tevreden met mijn nieuwe minimalistische houding, de overtollige spullen terug in de kast. Maar dan valt mijn oog ineens op die ene rok die ik eerder niet had durven inpakken. Die kan nu best nog mee, ik heb nu immers zat gewicht over. En oh, dat schattige topje, dat weegt toch niks. Hee, die ene omslagsjaal is bijna doorzichtig dus die kan niet meer dan een paar gram wegen. En nu ik toch bezig ben, kan ik evengoed dat paar te leuke hooggehakte schoenen en die twee bikini’s er weer bij doen.

Als ik eindelijk alles er in heb, zet ik de koffer nogmaals op de weegschaal. Wát? Hij geeft 23,6 kilo aan. Snel neem ik lukraak wat spullen eruit en frommel die onderin het keurig onder gewicht zijnde koffer van H.

Die gouden tip stond nog niet in het krantenartikel.

© Pascale Bruinen

inpakstress

Ook lijdend aan inpakstress? Of ben jij juist een van die onbezorgde types die een half uurtje voor vertrek alleen het hoognodige in een mini-koffer stopt? Deel je inpak-ervaringen hier!

Advertenties

4 thoughts on “Travel Light (2)

  1. Daar heb ik eigenlijk nooit last van,…ik kan als vrouw heel goed inpakken,…..en leuke combinaties maken met de stukken onderling,……en schoenen, die probeer ik ook te minimaliseren,…..maar mijn sportkledij moet wel altijd mee,…

    • Driewerf hoera voor jezelf! Scheelt dat effe in tijd, stress en gedoe. Vooral het minimaliseren van schoenen vind ik een interessante. Misschien is het een idee om hier cursussen in te gaan geven? Ik meld me alvast bij deze aan!

  2. Nou heb ik ook zo’n soort echtgenote… Ons hele huwelijksleven lang, sleep ik veel te zware bagage (van háár) mee op onze reizen en heel vaak herpak ik haar koffer/tas voor vertrek. En dan zit ‘r nóg teveel in.
    Wat we wel deden op onze woestijnreizen door allerlei Moslimstaten: oude kleding meenemen en dragen. En als dat dan vuil was, lieten we het achter. Je moest dat spul -als je tenminste in een hotelkamer overnachtte- wel op de prullenbak (of wat daar voor doorging) leggen, want anders werd het je nagestuurd in de veronderstelling dat je het vergeten was… Daardoor kregen we wel ruimte in onze tassen voor aan te schaffen oosterse tapijten of anderszins. Wat ook dwingt tot beperking is een vlucht met Ryanair en dan slechts handbagage meenemen. Lachen joh! (Ik dan toch…)

    • Goed idee, dat van die oude kleren meenemen en vervolgens achterlaten. Alleen héb ik niet echt (veel) oude kleren, vrees ik. En als ik die ook nog zou moeten meeslepen naast al de rest, wel dan zou H. er toch wel een stokje voor steken. Ryanair is een steeds terugkerend fenomeen; de 10 kg-dwangneurose maakt het een hel om alles mee te kunnen nemen voor een lang weekend weg. Maar inmiddels ben ik er redelijk bedreven in geraakt. Grote voordeel is ook dat je in een wip weer bent uitgepakt als je terug bent, ha ha!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s