Recensies ‘Het jaar van de uil’

Over mijn tweede boek, ‘Het jaar van de uil’, dat eind oktober is verschenen bij Kosmos Uitgevers zijn inmiddels vele recensies geschreven. Hieronder een greep daaruit. Kijk voor een compleet overzicht a.u.b. op mijn website bij ‘testimonials’: http://pascalebruinen.com/2015/03/schrijver/

Peter R. de Vries, misdaadverslaggever, auteur, journalist, voetbalmakelaar:

“In één ruk heb ik het boek ‘Het jaar van de uil’ uitgelezen… Vanaf de eerste bladzijde werd ik gepakt door het ontroerende verhaal. Het is een liefdevol en goed geschreven boek, dat de speciale relatie tussen vader en dochter geweldig verwoordt. Ik schaam me niet om te zeggen dat er behoorlijk wat passages waren, waarbij ontroering zich ook van mij meester maakte. ‘Het jaar van de uil’ is een mooi en blijvend eerbetoon waarvan we allemaal iets kunnen leren. On the other side of fear, lies freedom!”

Jessica Villerius, film- en documentairemaker:

‘Vriendin Pascale Bruinen (voormalig Officier van Justitie in Limburg) stopte mij voor mijn vertrek naar Zuid-Amerika haar nieuwe boek, ‘Het jaar van de uil’ toe. Of ik het wilde lezen en haar wilde laten weten wat ik ervan vond. Resultaat: Ik heb het boek in één keer uitgelezen. Dikke tranen van ontroering en herkenning, het bevestigde mij dat je nóg zo lang in de harde wereld van de feiten en bewijsstukken kunt werken en leven: gevoel en intuïtie zullen je uiteindelijk brengen waar je heen moet. Inspirerend. Ik heb zelden zo’n mooi, eerlijk en kwetsbaar boek gelezen en gun het daarom iedereen om te lezen omdat het zo’n prachtig boek is met veel stof tot nadenken.’

Egbert Brons,  coach/trainer/procesbegeleider en onderzoeker van de kunst van creatie:                              

“In dit meesterlijk geschreven boek speelt de Wet van Aantrekkingskracht een prominente rol. Zorgvuldig verpakt in het verhaal worden puzzelstukjes aangereikt die er voor zorgen dat je tot op het laatst nieuwsgierig blijft naar de ontknoping. Het verhaal kent verschillende lagen en is niet alleen een familiegeschiedenis. Het is ook het verhaal van twee transformatieprocessen. Eén proces is het proces dat we vroeg of laat allemaal zullen meemaken, het andere is een proces dat alleen gegund is aan wie zich durft open te stellen voor het onstoffelijke en het ongrijpbare. In dit boek geeft Pascale je zicht op een werkelijkheid die er ook is, maar voor velen verborgen blijft. Ze schrijft in een stijl waardoor je soms direct in het hart geraakt wordt. Ze neemt je mee op reis door haar leven en weet je te verleiden om door te blijven lezen. Op een speelse manier weet ze het alledaagse te verbinden met spiritualiteit. Ze weet spanning en verwachting in het verhaal te brengen. Het boek is een getuigenis van een bijzondere spirituele ervaring, van het ten diepste ervaren van hoe de Wet van Aantrekkingskracht een leven kan veranderen, en hoe een totaal nieuwe werkelijkheid gecreëerd kan worden. Een aanrader voor iedereen die achter de schermen van de alledaagse werkelijkheid wil kijken.”

Vreneli Stadelmaier, auteur van de bestseller Fuck die onzekerheid en winnares van de Joke Smit-prijs 2015:                                                                         

“Het jaar van de Uil is een mooi spiritueel requiem voor een vader. Bruinen beschrijft prachtig hoe afscheid nemen kan leiden tot herbezinning en transformatie. Een bemoediger voor iedereen die zichzelf opnieuw wil uitvinden.”

Andere lezers: 

“Eindelijk was het gistermiddag zover: jouw boek kwam van de plank af en in een hoek van de bank genesteld met een sloot thee, ben ik begonnen met lezen. Zo’n 4 uur later moest ik echt stoppen vanwege hongerige puber. Vandaag na laaange werkdag vlug naar huis, een simpele kop soep met brood want mama MOEST het boek verder lezen. En ja, nu is het uit. Je komt er niet onderuit om aan het eind een diepe zucht te slaken omdat je diep van binnen alles hebt gevoeld aan emoties wat een mens ook maar kán voelen.Het hele scala aan menselijke emoties verder ben ik ervan overtuigd dat karma het alomvattende wederkerige “bewijs” is dat in iedere beleving een spiegel te vinden is, dat we naarmate we ouder worden ook het privilege hebben om dit alles te mogen ervaren als beloning voor onze inspanningen om een positieve verandering in de wereld neer te zetten. Jouw woorden hadden de mijne kunnen zijn…Dank voor dit boek, wat een geschenk!! Dit allesomvattende prachtige boek is een absolute must-have. Een zinvol kerstcadeau…xxx”

”Pascale ik heb net je boek uitgelezen. Gebeurt niet vaak maar ik had tranen in mijn ogen. Wat een mooi boek. Recht uit het hart…En zo dicht bij mijn eigen gevoelens. Het is alsof je me iets hebt willen zeggen…Je hebt me aan het denken gezet…Bedankt!”

“Lieve Pascale, ik heb genoten van je boek. Je hebt me geraakt met jouw verhaal; eerlijk, mooi, met humor en zo puur! Dank je wel… ik kijk uit naar je volgend boek!”

“Ik wilde je graag even zeggen dat ik het echt een prachtig boek vind! Zo persoonlijk, ontroerend en voor mij op het einde ook erg herkenbaar. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik geen die-hard-boeken-verslinder ben maar ik heb het boek vrijwel aan één stuk uitgelezen; je hebt het zo mooi omschreven, ik zie de plekken waar je over vertelt helemaal voor me! Super!”

“Het jaar van de uil. Een hele bijzondere titel voor een prachtig boek (…).De uil en spiritualiteit zijn twee thema’s die een hoofdrol krijgen in dit enerverende boek van Pascale. Eigenlijk zijn de twee aspecten voortgekomen uit een droevige gebeurtenis in haar leven, namelijk het overlijden van haar vader.
De manier waarop Pascale haar ervaringen over dit overlijden en de komst van de uil in haar leven laat samensmelten getuigt van een groot (schrijvers)talent om de lezer te laten blijven lezen. Zij weet je door haar stijl te boeien en zelfs te ontroeren (…). Zo’n gebeurtenis hakt er natuurlijk in, maar als je tegelijkertijd ook nog de moedige stap zet om afscheid te nemen van een belangrijk beroep (Officier van Justitie) om puur je hart te volgen op weg naar een onzekere toekomst, dan is het duidelijk dat er heel veel is gebeurd in haar leven.
Pascale vertelt op een zeer openhartige manier over haar eigen emoties (…).Zij wist mij door haar spirituele ervaringen en ontwikkeling bijzonder te raken, omdat er op dit vlak voor mij erg veel herkenbaar is.
Kortom: een boek voor mensen die op zoek zijn naar antwoorden op vragen, welke zij zich al jaren stellen. Een aantal antwoorden ligt besloten in dit boek, het zijn op z’n minst hele mooie en bruikbare handvatten voor eenieder die er zich onvoorwaardelijk kan, wil en durft open te stellen.”

“Lieve Pascale, ik heb net je tweede boek uit… wat een dapper en kwetsbaar monument…. ik herken er veel in en las soms zinnen terug die ik letterlijk zelf heb uitgesproken of gedacht. Ik verheug me nu al op je derde boek!”

“Mijn definitie van een goed boek is als volgt: een boek wordt kunst als het mijn (kijk op het) leven een beetje verandert. Daarin is ‘Het jaar van de uil’ absoluut geslaagd. Aanvankelijk was ik wat sceptisch. Niet weer het zoveelste zweverige zelfhulpboek, dacht ik. Al vrij snel werd ik gegrepen door het persoonlijke en tegelijk herkenbare verhaal van Pascale Bruinen. De schrijfster stelt zich niet alleen open voor een andere mindset, ze stelt zich vooral ook kwetsbaar op richting de lezer. De stress, het verdriet, de wanhoop en ook haar geluksmomenten zijn zo goed beschreven dat ze voelbaar zijn. Ondanks die achtbaan van emoties is het uiteindelijk een feelgood boek met een happy end. Het moralistische toontje waar ik bang voor was, ontbreekt gelukkig volledig. In plaats daarvan laat de auteur het volledig aan de lezer over om te geloven of niet. Over dat laatste kan ik kort zijn: ik hoop dat er meer is dan dit stoffelijke bestaan, maar mijn verstand zegt dat dat onmogelijk is. Wat de schrijfster mij heeft geleerd, is om in ieder geval niet te oordelen over mensen die wel ‘geloven’ dat het mogelijk is. Simpelweg omdat ik het met mijn verstand niet kan beredeneren, wil niet zeggen dat het voor een ander niet bestaat.”

“Oh wat heb je een mooi boek geschreven. Prachtig taalgebruik, maar vooral heel mooi weergegeven wat je beleefd hebt. Het heeft me enorm geraakt, zeker omdat ik het proces van overlijden van mijn vader hetzelfde hebt beleefd en het ook tot een omwenteling in mijn leven heeft geleid. Ik zie uit naar een volgende boek :-)”.

afbeelding-7schermafbeelding-2016-11-12-om-15-37-23

Advertenties

Een boek over liefde en verlies, verdriet en veerkracht, hoop en verwondering…

Als jij iemand bent die:

  •  niet wil lezen over hoerenlopers, drankorgels of drugs/dopinggebruik bij topsporters;
  • geen zin heeft zich te verdiepen in iemand die zijn hele familie stelselmatig afperst en alleen maar dood en verderf zaait;
  • nul behoefte heeft aan sensatie en negatieve vibes maar juist des te meer aan een feel good boek dat je kan ontroeren en inspireren met een sprookjesachtig maar waar gebeurd verhaal,

dan is mijn boek, Het jaar van de uil, echt iets voor jou.

Het gaat over dingen die ertoe doen in ieders leven en roept daarom veel herkenbaarheid op; over rauwe emoties, over de liefde van een dochter voor haar vader, over afscheid nemen van dierbaren, je ouderlijk huis en van je jeugd. Maar ook over hoe krachtig je eigenlijk bent, hoe mooi het leven is, hoe weinig we eigenlijk stil staan bij alles wat we allemaal ‘hebben’. Het jaar van de uil neemt je mee op een reis door je binnenste, leert je dat toeval niet bestaat en dat magische dingen kunnen gebeuren als je er open voor staat en anders durft te kijken…

Nog niet overtuigd?

Lees hier dan een paar reviews van lezers.

“Ik heb het boek uit! Niet weg te leggen zo mooi! Mijn vriendenkring weet wat ze gaan krijgen de komende verjaardagen…Pascale, ik duim voor een volgend boek…”.

“Pascale ik heb net je boek uitgelezen. Gebeurt niet vaak maar ik had tranen in mijn ogen. Wat een mooi boek. Recht uit het hart…En zo dicht bij mijn eigen gevoelens. Het is alsof je me iets hebt willen zeggen…Je hebt me aan het denken gezet…Bedankt!”

Er zou hierover eigenlijk een film gemaakt dienen te worden. Je bent en blijft een schrijfster pur sang! Super!”

Lieve Pascale, ik heb genoten van je boek. Je hebt me geraakt met jouw verhaal; eerlijk, mooi, met humor en zo puur! Dank je wel… ik kijk uit naar je volgend boek!”img_3279

Eerste zin uit het boek Het jaar van de uil.

 

Mijn boek ‘Het jaar van de uil’ is uit!!!!

Vandaag is de dag dat mijn tweede boek, Het jaar van de uil, is verschenen. Na een proces van maandenlang  nadenken en schrijven, redactionele opmerkingen lezen en verwerken en marketingideeën bespreken is het nu eindelijk, eindelijk zo ver: het boek ligt echt in de boekhandel!

img_3007

En er zit ook nog een prachtige gepersonaliseerde boekenlegger bij…

img_3005

img_3006

img_3003 img_3001 img_2996

Een ontroerend moment, zeker gelet op het feit dat dit boek gaat over de bijzondere voorvallen die mij ten deel vielen na de dood van mijn vader, hetgeen uiteindelijk is uitgemond in een magische gebeurtenis die mij voorgoed heeft veranderd.

Het schrijfproces leek vaker op een ritje in een emotionele achtbaan waarbij ik in een karretje zat dat af en toe zelfs even over de kop ging. Vooraf had ik hier wel rekening mee gehouden, maar eenmaal bezig greep het me soms toch nog onverwacht naar de keel. Om zo beeldend te kunnen schrijven, moest ik immers wel terugkeren naar de rauwe emoties van toen. Daarom was ik ook echt bekaf en helemaal leeg toen ik het manuscript, op de dag van de deadline (!), doorstuurde naar de uitgever.

Maar dat ligt nu allemaal achter me. Vandaag is een prachtige dag, een waarnaar ik heel erg lang heb uitgekeken.

Het boek is dit keer opgedragen aan mijn lieve kinderen maar omdat mijn vader de hoofdrolspeler is, vind ik het gepast om hier – op deze speciale dag – een foto van hem te plaatsen uit zijn jonge jaren.

Papa. deze is voor jou xxx

img_3014

 

Nachtelijke magie

Tik-tak-tik. Ik hoor mijn wekker al uren. In het donker lijkt zijn feloranje kleur wel bruin. De wijzers zeggen me dat het pas tien voor vijf In de ochtend is. Vanaf zijn vaste plek aan de muur zie ik David Cassidy stralend naar mij lachen. Zijn hagelwitte tanden – en één gouden waar ik de punaise heb geduwd – lichten op als een baken in de nacht.

Ik til mijn hoofd omhoog en luister geconcentreerd naar de nachtelijke geluiden. Buiten raast de wind. Binnen giert de spanning door mijn keel. Ik hou het niet meer en trek laken en deken met een ruk van me af. Op mijn tenen loop ik de trap af. Mijn zesjarige rikketik bonst steeds harder. Nu weet ik ineens wat ze bedoelen met vol verwachting klopt ons hart. Ik hoop vurig dat ik ze niet stoor terwijl ze nog bezig zijn.

De laatste tree kraakt ondanks mijn vederlichte gewicht. Ik blijf stokstijf staan en luister. Niets of niemand roert zich in het verder doodstille huis. De kust is veilig. Ik loop nu in de hal. Ineens raken mijn blote ijskoude voeten verstrikt in iets. In het schemerdonker zie ik plukken hooi. Hooi! Mijn hart zit nu ongeveer in mijn keel of daarboven.

Niet in staat om me nog in te houden stort ik me op de deur en gooi die open. Ik sta moederziel alleen in de kille, schaars verlichte woonkamer. Mijn ogen gaan als vanzelf naar de grote open haard in het midden. En dan sperren ze zich wijd open, net als mijn mond. Ik voel een vreemde hitte opstijgen naar mijn wangen.

Mijn suikerklontjes en tekeningen zijn verdwenen. Iets wat groter is dan ik kan bevatten heeft ze omgetoverd in zachtjes goud, groen en roze glimmende chocoladekikkers. Geluk proefde nog nooit zo zoet.

© Pascale Bruinen

Ik ben heel benieuwd naar jouw mooiste herinneringen aan het feest van Sinterklaas. Van vroeger, of misschien net heel recent, via je eigen kinderen.