Interview in L-magazine De Limburger

Vandaag staat het interview met mij in de weekendbijlage L-magazine van De Limburger. Kim Noach en Roy Wanders, jullie zijn toppers, bedankt!

img_3053img_3044img_3052img_3051

Advertenties

Morgen interview in L-magazine van De Limburger…

Op zaterdag 29 oktober a.s. staat een interview met mij in L-magazine, het weekend magazine van De Limburger, Het belooft een zeer openhartig verhaal te worden.

Fijn weekend alvast!

img_3034-2

De Toiletprofessor

Meteen maar een waarschuwing vooraf: dit wordt een onsmakelijk stukje en mannen komen er bekaaid vanaf.

Terwijl ik tijdens een nazomers ontbijt nietsvermoedend mijn tanden zet in een lekker zachtgekookt eitje, lees ik in het regionale dagblad over een heuse Toiletprofessor. Ik wist niet eens dat zoiets bestond, maar de geneugten van ’s mans beroep zijn in zoveel geuren en kleuren omschreven dat ik meteen genoeg gegeten heb.

Maar liefst dertig jaar lang (!) doet hij onderzoek naar onze kleinste kamertjes. Vanwege deze niet geringe prestatie werd hij door de NS uitverkoren om een ontwerp te maken voor een nieuw trein-toilet. ‘Al vanaf de tijd dat mannen jagers waren, plassen ze staand tegen een boom’, tekent de interviewer op uit de mond van het wc-orakel. Nou, dat had ik je – zonder een minuut onderzoekservaring – ook wel kunnen vertellen.

De Toiletprofessor is met name gespecialiseerd in redenen waarom mannen ‘naast de pot piesen’ (letterlijk dan): ‘Sommige mannen zijn dik en kúnnen helemaal niks zien beneden. Soms zijn het heel lange mannen en dan spettert het tóch omdat het van zo hoog komt.’ Ach gossie. En ik altijd maar denken dat goed richten zo moeilijk niet kon zijn omdat die slurf toch echt al sinds hun geboorte tussen hun benen zit. Maar ik ben natuurlijk ook geen professor (en geen man).

Ondertussen is het sanitaire leed door dit urineballet tijdens treinreizen, vooral voor vrouwen, niet te overzien. Zo zou maar liefst 41% van de dames voorafgaand aan een treinreis niets drinken uit angst naar dat smerige plakkerige stinkhok te moeten. Ik hoor daar helaas ook bij.

Als ik deze wetenswaardigheden met mijn man deel, zegt hij iets dat voor mij een regelrechte eyeopener is.

‘Waarom denk jij dat er in urinoirs zo’n vlieg in het midden van de pot zit? Dat is om optimaal te kunnen richten!’

Nou moet ik bekennen dat ik om ellenlange wachtrijen te vermijden wel eens stiekem op het herentoilet ben geweest. En ja, toen ik bij zo’n gelegenheid met een schichtige blik langs die uitgebeten urinoirs liep, heb ik inderdaad vaker zo’n irritante vlieg zien zitten. Ik weet nog dat ik telkens dacht dat dit dus geen stront- maar plasvliegen moesten zijn. Om er nu achter te komen dat ze al die tijd hartstikke nep waren. Fake, imitatie, namaak. Even wil ik uit pure schaamte nog roepen: ‘Ja, maar wat nu als mannen proberen te mikken en het vliegje echt blijkt te zijn?’, maar ik weet wanneer ik me gewonnen moet geven.

In plaats van een plee-hoogleraar ben ik nu dus zelf officieel het pispaaltje.

© Pascale Bruinen

Deze column is eerder verschenen in de INFO, bewonersblad van Wonen Meerssen

media_xll_8419359

 Kijk, zo kan het toch ook???

Mijn boek ‘Het jaar van de uil’ is uit!!!!

Vandaag is de dag dat mijn tweede boek, Het jaar van de uil, is verschenen. Na een proces van maandenlang  nadenken en schrijven, redactionele opmerkingen lezen en verwerken en marketingideeën bespreken is het nu eindelijk, eindelijk zo ver: het boek ligt echt in de boekhandel!

img_3007

En er zit ook nog een prachtige gepersonaliseerde boekenlegger bij…

img_3005

img_3006

img_3003 img_3001 img_2996

Een ontroerend moment, zeker gelet op het feit dat dit boek gaat over de bijzondere voorvallen die mij ten deel vielen na de dood van mijn vader, hetgeen uiteindelijk is uitgemond in een magische gebeurtenis die mij voorgoed heeft veranderd.

Het schrijfproces leek vaker op een ritje in een emotionele achtbaan waarbij ik in een karretje zat dat af en toe zelfs even over de kop ging. Vooraf had ik hier wel rekening mee gehouden, maar eenmaal bezig greep het me soms toch nog onverwacht naar de keel. Om zo beeldend te kunnen schrijven, moest ik immers wel terugkeren naar de rauwe emoties van toen. Daarom was ik ook echt bekaf en helemaal leeg toen ik het manuscript, op de dag van de deadline (!), doorstuurde naar de uitgever.

Maar dat ligt nu allemaal achter me. Vandaag is een prachtige dag, een waarnaar ik heel erg lang heb uitgekeken.

Het boek is dit keer opgedragen aan mijn lieve kinderen maar omdat mijn vader de hoofdrolspeler is, vind ik het gepast om hier – op deze speciale dag – een foto van hem te plaatsen uit zijn jonge jaren.

Papa. deze is voor jou xxx

img_3014

 

Artikel in Chapeau Magazine nr 5 2016 ‘Druk-drukker-het allerdrukst’

In Chapeau Magazine, editie 5 van 2016 (september/oktober), vind je mijn artikel over drie powerkoppels in de serie ‘Portretten’. De interviews waren ontzettend leuk om te doen, maar ja… wat wil je ook met zo’n kanjers? In ons drukke bestaan kunnen we allemaal nog het een en ander van hen leren! En let ook eens op de prachtige fotografie van Hugo Thomassen, die drie juweeltjes van beelden erbij heeft gemaakt. Veel leesplezier!

schermafbeelding-2016-09-14-om-18-57-14-3schermafbeelding-2016-09-14-om-18-57-20-2schermafbeelding-2016-10-23-om-14-51-03schermafbeelding-2016-10-23-om-14-51-19schermafbeelding-2016-10-23-om-14-51-27schermafbeelding-2016-10-23-om-14-51-34

 

Blogs op InspirerendLeven.nl

In de aanloop naar het verschijnen van Het jaar van de uil schrijf ik elke twee weken een blog voor InspirerendLeven.nl. Een feestje om te mogen doen! http://www.inspirerendleven.nl/een-180-graden-draai/ http://www.inspirerendleven.nl/een-drang-naar-connectie/ http://www.inspirerendleven.nl/de-oester-opent-zich/

schermafbeelding-2016-10-23-om-13-32-31

schermafbeelding-2016-10-23-om-13-32-52

schermafbeelding-2016-10-23-om-13-33-41-2