TERUGBLIK OP 2016

Onderstaand een chronologische terugblik op het drukke, mooie en inspirerende jaar 2016 dat voor mij natuurlijk vooral in het teken stond van de start van mijn freelance-bestaan maar zeker ook van het schrijven en publiceren van mijn tweede boek, ‘Het jaar van de uil’. Dit keer kies ik eens niet voor een overzicht in woord maar in beeld. De seizoensfoto’s die ik er tussen heb gevoegd geven aan wanneer wat gebeurd is.

Ik wil al mijn lezers en lezeressen, toehoorders en belangstellenden ontzettend bedanken voor jullie aandacht en enthousiasme.

Veel kijkplezier en tot ziens in 2017!img_1472fullsizerenderimg_8696

schermafbeelding-2016-03-24-om-20-08-31

22afbeelding-1img_0372

img_0018afbeelding-65img_1101 img_0702

afbeelding-15img_8985

img_8943img_2200img_8950img_1468

img_3266

schermafbeelding-2016-11-24-om-15-18-58

img_2347schermafbeelding-2016-10-03-om-09-46-20

schermafbeelding-2016-10-07-om-12-21-39Pascale Bruinen

img_2758schermafbeelding-2016-11-24-om-15-14-57-14-56-46

img_2996img_1975

img_3013

img_3319

img_3044

schermafbeelding-2016-10-24-om-18-11-32img_3212

img_2690

img_3251

img_3265img_3358

 

img_3421

schermafbeelding-2016-12-28-om-16-00-08

2016: van Trump tot Tijn

2016. Wat voor jaar was dit eigenlijk? Puur afgaande op de breed uitgemeten nieuwsberichten over Syrië, Turkije, Rusland, de Brexit, schier eindeloze vluchtelingenstromen, extremistische aanslagen, de weinig verheffende manier van communiceren van sommige Nederlandse politici en de uitkomst van de (kennelijk gemanipuleerde) presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten lijkt het alsof het één doffe ellende was. Maar is dit ook echt zo?

De inkleuring van een jaar is volledig subjectief. Als je geneigd bent om snel ongerust te worden, hoef je maar naar de journaals te kijken om daarvan prompt de bevestiging te vinden. En was je onverhoopt nog níet bezorgd vanwege terrorisme of het in gevaar zijn van de wereldvrede, dan wordt je dat wel na het aanhoren van allerlei deskundigen die hun podium in Nieuwsuur en soortgelijke programma’s gretig gebruiken om hun waarschuwingen voor mogelijk onheil met het kijkerspubliek te delen. Vanaf een bepaald punt gaat al dat gepraat over dreigingsniveaus – oorspronkelijk bedoeld als informatieverstrekking – echter onbewust over in een iets dat bijna kan worden opgevat als een uitnodiging om toe te slaan, al was het maar om de eigen voorspelling te zien uitkomen c.q. andermans voorspelling waar te maken.

Zo wordt het steeds moeilijker om oorzaak en gevolg uit elkaar te houden en dus ook om duiding te geven aan gebeurtenissen.

Ik kies ervoor om mijn aandacht vooral te richten op positief nieuws. En dat was er ook genoeg in 2016, je moet er alleen harder naar op zoek tussen alle narigheid die je op een presenteerblaadje krijgt aangereikt. Zomaar een greep uit het opwekkende binnenlandse nieuws: de werkloosheid is gedaald, de economie trekt verder aan, het consumentenvertrouwen is op het hoogste punt in negen jaar, ‘ we’ behaalden negentien olympische en 62 (!) paralympische medailles en Max Verstappen stal de harten van alle F1 liefhebbers. Buitenlands goed nieuws: in tegenstelling tot wat ons gevoel ons ingeeft neemt het aantal oorlogen, moorden en terroristische daden al jaren af. Ter vergelijking: momenteel woeden er elf grote gewapende conflicten in de wereld, in 1990 waren er dat nog 26. En er is meer mooi nieuws: wereldwijd neemt het aantal in het wild levende tijgers weer toe, drones zorgen in Zuid-Afrika voor een sterke terugloop in het aantal gestroopte neushoorns, een Britse kapper geeft daklozen gratis knip- en scheerbeurten, Nigeria neemt verstrekkende maatregelen tegen corruptie en in Bahrein dansen Joodse mensen samen met moslims ter gelegenheid van de viering van Hannukah, een Joodse feestdag.

Maar het meest tot de verbeelding sprekende positieve nieuws vond ik dat van ‘onze’ zesjarige Tijn, het ongeneeslijk zieke jongetje dat het met zijn spontane nagellakactie voor elkaar kreeg om 2,6 miljoen euro op te halen voor Serious Request zodat longontsteking bij kinderen kan worden bestreden. Als je vanuit zo’n uitzichtloze situatie in staat bent om je op deze hartverwarmende manier voor andere kinderen in te zetten, ben je een hele grote meneer.

Time Magazine koos Trump tot ‘Person of the year’ 2016.

Voor mij kan dat er maar één zijn en die heet Tijn.

© Pascale Bruinen

images

 

 

 

WINACTIE ‘HET JAAR VAN DE UIL’

jaarvandeuil

In nauwe samenwerking met Kosmos Uitgevers en Inspirerend Leven mag ik drie gesigneerde exemplaren weggeven aan diegenen die meedoen met onze winactie! Het enige dat je hoeft te doen, is Inspirerend Leven via de link laten weten wat jouw droom is en waarom je zo graag wilt dat juist déze droom uitkomt. De drie origineelste inzendingen zijn de gelukkige winnaars en worden op 9 januari 2017 bekend gemaakt. Kijk snel op http://www.inspirerendleven.nl/weggeefactie-maak-kans-op-gesigneerd-exemplaar-jaar-uil/

Veel succes!

Mind over matter

Al je gedachten – bewuste of onbewuste – plaveien de levensweg die je volgt en hebben je gebracht naar dit moment in het hier en nu. Zo werkt de universele natuurwet van de aantrekkingskracht nu eenmaal: ieder onderwerp waar je je op concentreert wordt groter en trekt iets soortgelijks aan. Als je je dit realiseert, is het dus zaak om uitsluitend te denken aan welkome dingen in je leven (perfecte gezondheid, die droombaan, een goed gevulde bankrekening) en niet aan dingen die je niet wilt of, erger nog, waar je bang voor bent (enge ziektes, ontslag, bittere armoede).

Nu hoor ik je denken: allemaal leuk en aardig, maar hoe krijg ik het dan voor elkaar om mijn verlangens te laten manifesteren in de realiteit van alledag? Het antwoord op deze vraag is simpel én moeilijk tegelijk: je moet eenvoudigweg écht geloven dat je diepe wens, al is die nog zo absurd groot(s), uitkomt. Simpel, want om ergens sterk in te geloven hoef je geen raketgeleerde te zijn, in principe kan iedereen dat. Moeilijk omdat heilig blijven geloven in jouw droom, ook in weerwil van negatieve opmerkingen of bewijzen van het tegendeel uit je omgeving, een immense focus vereist. Maar dát het werkt, wist men heel lang geleden al: ‘En Jezus zeide tot hem: Zo gij kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk degene, die gelooft.’ (Marcus 9:23).

Een goed voorbeeld hiervan is het placebo-effect. Talloze wetenschappelijke onderzoeken hebben uitgewezen dat een nepmedicament (bijvoorbeeld een suikerpilletje) of fake behandeling lichamelijke klachten aantoonbaar kan verminderen of zelfs genezen. Soms leidt het tot een boost van het afweersysteem, zodat je onder de microscoop een sterke vermeerdering van de killer T-cellen in het bloed ziet. Dit effect berust op een mix van factoren, onder andere de verwachtingen die de patiënt heeft (lees: rotsvast geloof in de werkzaamheid van het middel of de behandeling) en het vertrouwen in zijn of haar arts (lees: rotsvast geloof in diens deskundigheid).

De staat van je geest verandert dus de staat van je lichaam via de werking van je centraal zenuwstelsel, je hormoonstelsel en je afweersysteem. Geloof, hoop en een positief verwachtingspatroon zenden al je lichaamscellen de boodschap: ‘(Over)léven!’ en die gaan zich dan kennelijk hiernaar gedragen.

In het beroemde boek Love, Medicine and Miracles van Bernie Siegel, een Amerikaanse chirurg en schrijver, beschrijft hij een zaak van een man die leed aan een terminale vorm van kanker. Hij kon niet meer lopen, had voortdurend pijn en benodigde extra zuurstof. Als ultieme overlevingspoging kreeg hij een experimenteel maar veelbelovend medicijn toegediend. De verwachtingen van specialisten én patiënt waren hooggespannen. Kort nadat de man met het medicijn begon, ging zijn gezondheid met sprongen vooruit. Op een gegeven moment had hij zelfs geen zuurstof meer nodig, liep hij weer rond en bleken zijn tumoren enorm geslonken, tot verbijstering van zijn specialisten. Want zó’n dramatisch effect hadden ze nou ook weer niet verwacht.

Zijn genezing ging in rap tempo door totdat er na enige tijd berichten in de pers verschenen die meldden dat het medicijn helemaal niet werkte. De patiënt las– en geloofde – deze krantenartikelen helaas ook en overleed een paar weken later.

Dit laatste is een klassiek voorbeeld van het nocebo-effect: een diepgewortelde negatieve overtuiging kan je ziek(er) maken en in extreme gevallen zelfs leiden tot de dood. Zo geeft Siegel ook vele voorbeelden waarin de patiënt na een slechte prognose van zijn arts precies ‘op tijd’ sterft, een duivelse self-fulfilling prophecy.

Voor co-creatie van de realiteit zijn geloof, hoop en vertrouwen dus de toverwoorden. Niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk.

© Pascale Bruinen

Deze column is eerder als blog verschenen op http://www.chapeaumagazine.com

mening-over-kwestie-tekst-met-punten-17650706

Digitale leesfragmenten ‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers’ en ‘Het jaar van de uil’

Nieuwsgierig naar mijn boeken ‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers’ en ‘Het jaar van de uil’?

Bekijk dan hier de inkijkexemplaren:

‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers’: http://issuu.com/defonteintirion/docs/leesfragment__mijn_eerste_lijk_is_g

‘Het jaar van de uil’: https://issuu.com/vbku/docs/9789021563510_inkijkexemplaar_2

Beide boeken krijgen op bol.com bijna de maximale score op basis van de reviews.

schermafbeelding-2016-12-21-om-16-43-36

 

Veel leesplezier!

‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers’

Bij de promotie van mijn eerste boek getiteld ‘Mijn eerste lijk is gelukkig vers’ ben ik her en der nog wat BN’ers tegengekomen. Altijd leuk voor in het digitale plakboek!

15622414_699445880229583_6588680346256422621_n